این نوشته را ژانین باککر در تارگاه Livius نوشته است، برگردان بخش چهارم آن به پارسی بی هیچ کمی و کاستی اینجا گذاشته شده است. ولی در پایان، پس از برگردان بخش دهم، به پرسش ها و ناگفته هایی درباره بخش هایی از این نوشته پرداخته خواهد شد.

ساختمان سازی: ریتانیوم

ریتانیوم در بازار آتنی (آگورا) ساختمان ای بود که ریتانیس، کمیته اجرایی دموکراسی یونانی در آن گرد هم می آمدند. در سال 465 پ.ز.م ساخته شده بود. این ساختمان گرد و خیلی ساده بود، بدون جزئیات. آتنی ها این ساختمان را به سادگی تولوس (ساختمان گرد) یا سکیاس (چتر) می نامیدند. پس بنابراین ممکن است که ساختمان مانند چتر ای بوده و سقف گرد نوک دار داشته است.

تولوس در آتن


شاهان ایران و نمایندگان آنها اغلب با یک چتر نگاشته می شدند. پس بنابراین فرض می شود که یونانی ها چیزهایی را که ایرانیان جای گذاشته بودند ( مانند چادر شاهنشاهی ) به کار گرفته اند و آنها را با مواد ای با عمر بیشتر، با نگاه داشتن شکل اصلی، دوباره سازی کردند. ( همین در زمان ای که یونانیان ادئون پرسیلیس را می ساختند رخ داد ). این فرضیه زمان ای اعتبار می یابد که ما توجه می کنیم که ساختمان های گرد پیش از ساختن ریتانیوم آتنی، خیلی نادر بودند. البته، ساختمان های گرد ای بوده اند، که همیشه دور تا دور آنها ایوان بوده، که بی گمان به تولوس ربط نداشته اند.



نماینده شاه ایران یک ملاقات کننده را می پذیرد. سنگ نگاشته ای در نردیس، شانتوس ( موزه بریتانیایی، لندن )


دوباره ما می توانیم بپنداریم که آتنی ها، چیزهایی که از ایرانیان به دست آنها افتاده بود را به کار گرفته اند. و دوباره، تاثیر این مدل خیلی بزرگ نبوده است. زیرا، ریتانیا های پس از آن جور دیگر ای ساخته شدند.

پس از این سوژه ما به کل تفاوت دارد. سنگ نگاری ها پارتنون، همانند خود پارتنون و جغد های یونانی، نماد های جهان یونان و فرهنگ آن شدند. آنها آتن را در بالاترین توان خود و در بهترین شرایط آن نمایش می دهند. حقیقت ای که نشان می دهد روش نمایش ممکن است یونانی نباشد، از اهمین سنگ نگاری ها کم نمی کند، و بی گمان آنها را مهمتر می کند.

برگردان از: http://www.livius.org/ia-in/influence/influence04.html