در زمینه شناخت هخامنیشیان آن اندازه کم کاری و کاستی می بینیم که به ناچار باید خودمان، ما که باستانشناس نیستیم، تلاش کنیم در این زمینه کار هایی انجام دهیم.

این بار سخن درباره یک گل است. در نگاره ای از پارسه، که بسیار مهم و شناخته شده است، پادشاه بر تخت نشسته است و جانشین وی نیز پشت سر او ایستاده است و هر دو آنها، یک گل در دست دارند، گل ای که بسیار ای از بینندگان این نگاره ها، شاید نام اش را ندانند. گل انار.

چهار عکس از گل انار اینجا گذاشته شده، سه تا گل های باز و یک ای هم گلچه است که هنوز باز نشده است. همسانی بسیار زیاد گل انار با گل هایی که در نگاره پارسه می بینیم مانند روز آشکار است و به ما اجازه می دهد آنها را چیزی فراتر از همسان بدانیم، یعنی یکسان. این نگاره بی کمترین شک و گمان ای یک گل انار را به ما نشان می دهد.

درخت انار، تا همین چند دهه پیش بخش بسیار بزرگی از شوش تا پارسه را به شکل باغ های بسیار بزرگ آزین کرده بود، ولی نیاز رو به افزایش به گندم و سختی های نگاهداری از باغ سبب تبدیل باغداران به کشاورزان شد و روز به روز باغ های انار کمتر و کمتر شدند که جای بسی افسوس است. زیرا، در کنار این تصاویر که از گل انار می بینید، و به عنوان سند و مدرک اینجا گذاشته شده، یک حقیقت شیرین دیگر هم وجود دارد، که ما را باز هم درباره گل ای که در نگاره ها می بینید مطمئن تر می کند؛ انار یک گیاه بومی فلات ایران است.

شاد باشید و سرافراز